Είναι οι γυναίκες προγραμματιστές καλύτερες από τους άνδρες;

Είναι οι γυναίκες προγραμματιστές καλύτερες από τους άνδρες;

Όταν μια έρευνα που διεξήχθει με τεράστιο δείγμα 1.4 εκατομμυρίων χρηστών του GitHub απάντησε ναι στην ερώτηση του τίτλου, το θέμα έγινε viral και είχε τεράστια απήχηση στο διαδίκτυο. Η είδηση έγινε τόσο δημοφιλής που αν πληκτρολογούσε κανείς στο Google οτιδήποτε σχετικό με γυναίκες προγραμματιστές κατά τη διάρκεια του Μαρτίου, θα έβλεπε στα αποτελέσματα της αναζήτησης πολλές φορές την αναπαραγωγή της συγκεκριμένης είδησης.

Το “Quartz” υποστήριξε πως “Οι γυναίκες προγραμματιστές βαθμολογούνται με υψηλότερο βαθμό σε σχέση με τους άνδρες-εκτός της περίπτωσης που οι άνθρωποι γνωρίζουν πως πρόκειται για γυναίκες“, ενώ το “MIT Technology Review” με τη σειρά του ανέφερε πως “Οι γυναίκες προγραμματιστές είναι ικανότερες και επαρκέστερες σε σύγκριση με τους άνδρες“.

Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε συνολικά πως ο κώδικας που γράφτηκε από γυναίκες στο GitHub ήταν κατά μέσο όρο αποδεκτός σε ποσοστό 78.6%, δηλαδή κατά 4% περισσότερο σε σχέση με αυτόν που είχε γραφτεί από άνδρες. Το καταπληκτικό της έρευνας όμως είναι πως αυτή η άποψη επικρατούσε με τη συνθήκη πως το φύλο του προγραμματιστή, δεν αποκαλύπτονταν. Μάλιστα όταν οι γυναίκες προγραμματιστές αποκάλυπταν το φύλο τους, η αποδοχή έπεφτε δραματικά στα πολύ χαμηλά επίπεδα του 16%. Πρόκειται για ένα πραγματικά θλιβερό αποτέλεσμα, όμως από την άλλη ακούγεται ως εντελώς λογικό και φυσιολογικό, με δεδομένες τις επικρατούσες σε τεράστιο βαθμό προκαταλήψεις σε ότι αφορά το φύλο και τη σχέση των γυναικών συνολικά με την τεχνολογία.

Προσπαθώντας να εντρυφήσει κανείς βαθύτερα στην έρευνα και τον ορυμαγδό των ειδήσεων και του ντόρου που προκάλεσε, ανακαλύπτονται ορισμένες ασυνέπειες. Κι αυτό γιατί η μελέτη δεν έχει ακόμα δημοσιευτεί σε κάποιο επιστημονικό περιοδικό (τουλάχιστον όχι ακόμα), κάτι που συνεπάγεται πως τα αποτελέσματα της έρευνας δεν έχουν ακόμα ελεγχθεί και επικυρωθεί από άλλους επιστήμονες. Οι έξι συγγραφείς που από κοινού κατάρτισαν και κατέγραψαν τη μελέτη δεν είναι καθηγητές ή μεταπτυχιακοί, αλλά απλοί φοιτητές. Προφανώς βέβαια και είναι ξεκάθαρα έξυπνοι φοιτητές, που διεξήγαγαν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μελέτη, όμως παραμένει μάλλον παράξενο πως η εργασία τους κατάφερε να τραβήξει τόσο μεγάλη προσοχή στα μέσα και τον τύπο, τη στιγμή που δεν έχει ακόμα δημοσιευτεί σε κάποιο επιστημονικό έντυπο.

Γιατί όμως ο τύπος και τα social media ασχολήθηκαν τόσο άμεσα και πολύ με το θέμα;

Αν η μελέτη στο GitHub δεν αποδεικνύει οριστικά και αμετάκλητα πως οι γυναίκες προγραμματιστές είναι καλύτερες από τους άνδρες, τότε σίγουρα δείχνει πως υπάρχει μια τεράστια πείνα και ανάγκη για τη δημιουργία θετικού αφηγήματος σε σχέση με τις γυναίκες και τον τομέα της τεχνολογίας. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο από άρθρα και ιστορίες σε σχέση με το πόσο συχνά οι γυναίκες υποφέρουν από ρατσισμό και διακρίσεις-αλλά πολύ λίγα αντίστοιχα κείμενα υπάρχουν για το πόσο φυσικά τους ταιριάζει μια θέση εργασίας στον τεχνολογικό τομέα. Η αντίληψη πως οι γυναίκες στον συγκεκριμένο τομέα είναι η εξαίρεση  και όχι ο κανένας παραμένει, ανεξάρτητα από το πόσες #ILookLikeAnEngineer selfies αναρτούν στο διαδίκτυο.

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως ο προγραμματισμός ήταν κάτι που όταν αρχικά υπήρξε το όραμα της δημιουργίας του, θεωρήθηκε κατά κανόνα και κυρίως μια εργασία που θα αφορούσε τις γυναίκες. Οι έξι προγραμματιστές που εργάστηκαν στον ENIAC, τον πρώτο σύγχρονο ηλεκτρονικό υπολογιστή ήταν όλες γυναίκες. Το ίδιο ισχύει για την πρωτοπόρο Grace Murray Hopper, που εφηύρε αυτό που στη συνέχεια έγινε η προγραμματιστική γλώσσα COBOL. Φυσικά η συγκεκριμένη περίπτωση δεν στερούνταν σεξισμού αφού η ίδια η Murray ισχυρίστηκε σε έναν δημοσιογράφο πως οι γυναίκες έχουν σαφώς μεγαλύτερη φυσική κλίση στον προγραμματισμό γιατί αυτός μοιάζει με τον σχεδιασμό ενός δείπνου. Σε κάθε περίπτωση τα παραπάνω καταδεικνύουν πως το στερεότυπο του μοναχικού άνδρα προγραμματιστή είναι μια μάλλον σχετικά πρόσφατη εφεύρεση.

Το αν οι γυναίκες έχουν φυσική κλίση και είναι καλές στον προγραμματισμό, δεν θα έπρεπε να χρειαζόμαστε μια μελέτη για να το μάθουμε. Αυτό που σίγουρα πρέπει να συμβεί όμως είναι να υπάρξουν πολύ περισσότερα θετικά αφηγήματα για τις γυναίκες προγραμματιστές που δραστηριοποιούντα στον τομέα της τεχνολογίας. Όχι μονάχα προφίλ μεμονωμένων γυναικών που τα πάνε εξαιρετικά στον τομέα, αλλά ευρύτερες ιστορίες σε σχέση με το πως το να είσαι γυναίκα αποτελεί προσόν για τον προγραμματισμό και όχι μειονέκτημα. Άλλωστε οι γυναίκες θεωρούνται πως είναι εξαιρετικές στην επικοινωνία και ο προγραμματισμός είναι μια μορφή επικοινωνίας.

Αν καταφέρουμε αυτό να περάσει ευρύτερα στην κουλτούρα μας και να αναγνωριστεί ως κοινή πεποίθηση  από το κοινό, τότε οι δημοσιογράφοι που γράφουν για την τεχνολογία δεν χρειάζεται να αναζητούν θετικές ιστορίες για να αποδείξουν το προφανές. Θα είναι περικυκλωμένοι από αυτές τις ιστορίες.

Share This

Leave a Comment